VAN WAARNEMING NAAR ABSTRACTIE

Vaak start ik vanuit de waarneming en langzamerhand laat ik de werkelijkheid steeds meer los. Uiteindelijk spelen beeldelementen als kleur, lijn, vorm, vlak, toets en in toenemende mate ook structuur (huid) steeds meer een zelfstandige rol en ontstaat een heel eigen “wereld”, waarvoor de waarneming slechts de aanleiding is geweest. Dit is bijvoorbeeld het geval in de serie "PAPRIKA".

In  de serie “ROOTS” hebben zowel echte bladeren en wortels uit de natuur als imaginaire wortels uit mijn verbeelding een plaats gekregen.

Uit deze manier van werken heeft zich “VRIJ SPEL” ontwikkeld, waarbij het alleen nog gaat om wat er in het schilderij gebeurt. De abstractie is nu een zelfstandig element geworden, los van thema of waarneming.